مینویسم برای کسی که امید نفس کشیدنم است و تنها امیدم این است که نوشته هایم را بخواند .
شاید این گونه بتوانم با او درد دل کنم.

****************************

من چه می دانستم
سبزه می پژمرد از بی آبی
سبزه یخ می زند از سردی دی
من چه می دانستم
دل هر کس دل نیست
قلبها ز آهن و سنگ
قلبها بی خبر از عاطفه اند
از دلم رست گیاهی سرسبز
سر برآورد درختی شد نیرو بگرفت
برگ بر گردون سود
این گیاه سرسبز
این بر آورده درخت اندوه
حاصل مهر تو بود
و چه رویاهایی
که تبه گشت و گذشت
و چه پیوند صمیمیتها
که به آسانی یک رشته گسست
چه امیدی ، چه امید ؟
چه نهالی که نشاندم من و بی بر گردید
دل من می سوزد
که قناریها را پر بستند
و کبوترها را
آه کبوترها را
و چه امید عظیمی به عبث انجامید
در میان من و تو فاصله هاست
گاه می اندیشم
می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری
تو توانایی بخشش داری
دستهای تو توانایی آن را دارد
که مرا
زندگانی بخشد
چشمهای تو به من می بخشد
شور عشق و مستی
و تو چون مصرع شعری زیبا
سطر برجسته ای از زندگی من هستی
دفتر عمر مرا
با وجود تو شکوهی دیگر
رونقی دیگر هست
می توانی تو به من
زندگانی بخشی
یا بگیری از من
آنچه را می بخشی
من به بی سامانی
باد را می مانم
من به سرگردانی
ابر را می مانم
من به آراستگی خندیدم
من ژولیده به آراستگی خندیدم
سنگ طفلی ، اما
خواب نوشین کبوترها را در لانه می آشفت
قصه ی بی سر و سامانی من
باد با برگ درختان می گفت
باد با من می گفت :
” چه تهیدستی مرد “
ابر باور می کرد
من در ایینه رخ خود دیدم
و به تو حق دادم
آه می بینم ، می بینم
تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم
چه امید عبثی
من چه دارم که تو را در خور ؟
هیچ
من چه دارم که سزاوار تو ؟
هیچ
تو همه هستی من ، هستی من
تو همه زندگی من هستی
تو چه داری ؟
همه چیز
تو چه کم داری ؟ هیچ

****************************

با هر صدای پايی سر از گريبان خاطرات ديرينه بر می گرفتم که شايد اوست و او نبود ...
در عمق هر نگاهی خيره می ماندم که شايد اوست و او نبود ..
با هر چرخش کليدی سر را به طرف در بر می گرداندم که شايد اوست و او نبود ..

****************************

تقدیم به همه ی آنها که
دوستشان داشتم
و نفهمیدند
تقدیم به همه ی آنها که
دوستم داشتند
و نفهمیدم

****************************

خدایا آنقدر با گذشت بودی که از من هم گذشتی......

****************************

قلبی که فکر نمیکردم جای شکستن داشته باشه,شکست

****************************

پاهام سرد و یخ زدن
دستام گرم گرم
همه جا تاریک و سیاه
من تنهام؟
جرات ندارم از جا بلند شم
میترسم پرت شم
ولی مگه من کجام؟
روی تپه؟
روی زمین؟
چرا خاک نیست؟
شایدم توی قبرم
کاش واقعا مرده باشم
من مرده ام؟....

****************************

یاد قلبت باشد
یک نفر هست
یک نفر...بین همه ی آدم هایی که
سرد و غریبه اند با تو
تک و تنها
به تو می اندیشد
و کمی
دلش از دوری تو
دل گیر است...

****************************

عشق من، از من گذشتی، خوش گذر
بعد از این حتی تو اسمم را نبر
خاطراتم را تو بیرون کن زسر
دیشب از کف رفت،فردا را نگر
آخر این یکبار از من بشنو پند
بر من و بر روزگارم دل مبند
عاشقی را دیر فهمیدی، چه سود؟
عشق دیرین گسسته تار و پود
گرچه آب رفته بازآیدبه رود
ماهی بیچاره اما مرده بود
بعد از این هم آشیانت، هرکس است
باش با او، یاد تو ما را بس است

****************************

چند سال از امشب بگذره؟ ، تا من فراموشت کنم
تا با یه دریا تو خودم ، خاموش خاموشت کنم
چیزی نمی تونم بگم ، قراره از من بگذری
چیزی نگو می فهممت ، باید از این خونه بری
تنهاییامو بعد از این ، با قلب کی قسمت کنم؟
واسه فراموش کردنت ، باید به چی عادت کنم؟
تو باید از من رد بشی ، من باید از تو بگذرم
کاری نمی تونم کنم ، باید بیفتی از سرم
بعد از تو باید با خودم ، تنهای تنها سر کنم
یک عمر باید بگذره ، تا امشبو باور کنم
چند سال از امشب بگذره؟ ، با من یکی هم خونه شه
احساس امروزم به تو ، تنها یه شب وارونه شه

****************************

نمی دانم نمی دانم
که بعد از من چه خواهد شد
نمی دانم کدامین کودک عاشق
به روی قبر تنهایم
کند لی لی
کند بازی
بچیند تک گل قبرم
دهد هدیه
به مامانش

****************************

نمی دانم نمی دانم
نمی دانم نمی دانم

****************************

نمی دانم که بعد از من
به روی قبر تنهایم
کسی آید
کسی گرید
کسی نام مرا داند
کسی از عشق من داند
کسی از عشق من پرسد
کسی داند که من آواره و تنها
به زیر خاک ها خفتم
کسی گوید که ای عاشق
دلت بر قبر تو گرید

****************************

نمی دانم نمی دانم
نمی د انم نمی دانم

****************************

نمی دانم
فروغ قلب بیمارم
کدامین جا به غمازه هست
نمی دانم دلم را من کجا دادم به دامانش
نمی دانم که در افکار زیبایش
هنوز نام مرا داند
هنوز عشق مرا خواند
نمی دانم که او داند
که من حتی در این برزخ
بدادم دل به چشمانش
نمی دانم
نمی دانم

****************************

دیروز که فریاد زدی
دوستت دارم
گفتم بلند تر نمیشنوم
امروز که ارام گفتی
دیگه دوستت ندارم
گفتم هیس!!!!
چرا فریاد میزنی.

****************************

در سوگم سیاه نپوشید
برایم مجلسی برپا نکنید
برایم گریه و ناله سرندهید
مرا دربیابانی برهوت دفن کنید وسنگ نوشته ای هم برمزارم ننهید
عکسم را قاب نگیرید و دسته گلی با روبان سیاه برای نزدیکانم نفرستید
اما در سال روز مرگم بر پارچه ای بزرگ بنویسید:
*یک سال از مرگش گذشت*
*چه ساده به نبودنش عادت کردیم*

****************************

نامت راه گلویم را بسته
پشت کدام واژه ی ترانه پنهان بودی؟
شاید بی هوا دل بهانه ات را کرد
شاید دل تو...یادی از من کرد
که ناگاه خاطرت بی امان به صورتم بارید و
« ساده دلم برایت تنگ شد...»
به تکرار غریبانه ترین جمله قرن و به توان ابدیت دوستت دارم
دوست نداشتنت ، سخت ؛ سخت شده است این روزها .

****************************

برای دل خودم می نویسم اما...
تو فانوسی
لبخندت راه را نشانم می دهد...
فاصله ی ساقه تا شکوفه
فاصله ی خیال تو
بامن
فریادی است
که با مرگ خاموش می شود...
باران که میبارد
تمام کوچه های شهر
پر از فریاد من است
که می گویم:
من تنها نیستم
تنها،منتظرم.
تنها...
کاری کن که ساحل
رویای رسیدن به تو نباشد.
در دریا
چاره جز
عاشق بودن
نیست...

****************************

هر گاه دفتر محبت را ورق زدی
هر گاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی
هرگاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی
برای یک یار در گوشه ای از ذهن خود
نه به زبان بلکه از ته قلب بگو یادت بخیر

****************************

بودنم را هيچ کس باور نداشت
هيچ کس کاري به کار من نداشت
بنويسيد بعد مرگم روي سنگ
با خطوطي نرم و زيبا و قشنگ
او که خوابيده ست در اين گور سرد
بودنش را هيچ کس باور نکرد

****************************

ديروزبا يه دسته گل اومده بودبه ديدنم
با يه نگاه مهربون همون نگاهي كه سالها
آرزوشو داشتم وازم دريغ ميكرد گريه كرد
گفت دلش برام تنگ شده ميخواستم
اشكاشو پاك كنم ولي نمي تونستم
فقط نگاهش كردم اون رفت
ولي سنگ قبرم خيس خيس بود...

****************************

روزی که دلت پیش دلم بود گرو
دست های مرا سخت فشردی که نرو
روزی که دلت با دگری مایل شد
کفشهای مرا جفت نمودی که برو !!!

****************************

نمی بخشم تورو تا زنده هستم
به روی دل همه درها رو بستم
ببین عشقت به حال من چه ها کرد
چه آروم در درون خود شکستم
نمی بخشم تورو تنها تو بودی
همه عشقم تمام خواهش من
نمی بخشم تو رو از من ربودی
همه قلبم همه آرامش من
برو از پیش من نگو چه کردم
نگو روزی دوباره بر می گردم
برو شکستنم بوده گناهت
برو که دیگه نیستم چشم به راهت
نمی بخشم تورو برای قلبی
که شبها تا سحر به پای تو سوخت
نمی بخشم تورو برای چشمی
که منتظر به این پنجره ها دوخت
اگر بغضم رو می بینی
برای اولین بار
اگر اشکم رو می بینی برای اولین بار
شکستم رو ببین ترسی ندارم
که از این آخرین ساعات دیدار

****************************

در حيرتم از مقام اين مردم پست
اين طايفه زنده كش مرده پرست
تا هست به ذلت بكشندش به جفا
چون مرد به عزت ببرندش سردست.......

****************************

*ميزي براي كار*
*كاري براي تخت*
*تختي براي خواب*
*خوابي براي جان*
*جاني براي مرگ*
*مرگي براي ياد*
*يادي براي سنگ*
*اين بود زندگي؟؟!*

****************************

زندگي سرگذشت درگذشت آرزوهاست

****************************

اي دوست براي دوست جان بايد داد
در راه حقيقت امتحان بايد داد
تنها نبود شرط محبت گفتن
يک مرتبه هم عمل نشان بايد داد

**************************

كاروان رفت وتو در خواب و بيابان در پيش
كي روي چه كني چون باشي
در ره منزل ليلي که خطر هاست در آن
شرط اول قدم ان است كه مجنون باشي

****************************
زندگی باید کرد
گرچه بی تو زندگی دارد درد

****************************

گدايان بهر روزي طفلشان را کور مي خواهند
طبيبان جملگي مخلوق را رنجور مي خواهند
هميشه مرده شوران راضيند بر مردن مردم
بنازم مطربان مخلوق را مسرور مي خواهند

****************************

حال دنيا را يكي پرسيد از فرزانه اي
گفت يا ابر است يا باد است يا افسانه اي
گفتمش احوال عمرت را بگو تا عمر چيست؟
گفت يا شمع است يا برق است يا پروانه اي
گفتمش اينها كه مي بيني چرا دل بسته اند؟!
گفت يا مستند يا خوابند يا ديوانه اي...........

****************************

گاهی به جبر زمانه دلم پیر می شود،
از این جهان پر از نقش سیر می شود!
چندیست از نگاه های تو من می فهمم،
راست می گفت"که چقدر زود دیر می شود...!"

****************************

یا رب به من تجلی روح و روان ببخش
آرام و صبر و طاقت و تاب و توان ببخش
یا رب عنایتی ، کرمی، فیض و رحمتی
بر ما فروغ باطنی از آسمان ببخش

****************************

گاهی گمان نمی کنی شود ولی می شود،
گاهی نمی شود ، نمی شود که نمی شود،
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است
گاهی نگفته قرعه بنام تو می شود
گاهی گدای گدای گدایی و بخت نیست
گاهی تمام شهر گدای تو میشود....!!

****************************

گفتم دل و دين بر سر کارت کردم
هر چيز که داشتم نثارت کردم
گفتا تو که باشي که کني يا نکني
آن من بودم که بي قرارت کردم

****************************

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان با دگران ، وای به حال دگران

****************************

اگر نتوانستی کسی را ببخشی
از بزرگی گناه او نیست
از کوچکی دل توست...

****************************

از عالمی گسست دلم ،
بسته ی تو شد
محبــوب من ،
تــو بـا همه عــالــم بـرابـری

****************************

من نمی دانم و همین درد مرا سخت می آزارد
که چرا انسان این دانا این پیغمبر
در تکاپوهایش چیزی از معجزه آن سو تر
ره نبرده ست به اعجاز محبت چه دلیلی دارد ؟
چه دلیلی دارد که هنوز
مهربانی را نشناخته است ؟
و نمی داند در یک لبخند
چه شگفتی هایی پنهان است
من برآنم که درین دنیا
خوب بودن به خدا سهل ترین کارست
و نمی دانم که چرا انسان تا این حد
با خوبی بیگانه است
و همین درد مرا سخت می آزارد

****************************

نوازش کن نترس
تنهایی ام واگیر ندارد !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

****************************

هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم
با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم
اندوه من انبوه تر از دامن الوند
بشکوه تر از کوه دماوند غرورم
یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است
تنها سر مویی ز سر موی تو دورم
ای عشق به شوق تو گذر می کنم از خویش
تو قاف قرار من و من عین عبورم
بگذار به بالای بلند تو ببالم
کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم

****************************
در غمت تاب نيارد دل كس گر گويم
آنچه بر اين دل بی تاب و توان می گذرد

****************************

درین زمانه که شرط حیات نیرنگ است
دلم برای رفیقان بی ریا تنگ است

****************************

عجب صبری خدا دارد
اگر من جاي او بودم
همان يک لحظه اول
که اول ظلم را مي ديدم از مخلوق بی وجدان
جهان را با همه زيبايي و زشتي
بروي يکدگر ويرانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
که در همسايه صدها گرسنه چند بزمي
گرم عيش و نوش مي ديدم
نخستين نعره مستانه را خاموش آندم
بر لب پيمانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
که مي ديدم يکي عريان و لرزان ديگري
پوشيده از صد جامه رنگين
زمين و آسمان را
واژگون مستانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
نه طاعت مي پذيرفتم
نه گوش از بهر استغفار اين بيدادگرها تيز کرده
پاره پاره در کف زاهد نمايان
سبحه صد دانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
براي خاطر تنها يکي مجنون صحراگرد بي سامان
هزاران ليلي نازآفرين را کو به کو
آواره و ديوانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
سراپاي وجود بي وفا معشوق را
پروانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
بعرش کبريائي با همه صبر خدايي
تا که مي ديدم عزيز نابجائي ناز بر يک
ناروا گرديده خواري مي فروشد
گردش اين چرخ را
وارونه بي صبرانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
که مي ديدم مشوش عارف و عامي ز برق
فتنه اين علم عالم سوز مردم کش
بجز انديشه عشق و وفا معدوم هر فکري
در اين دنياي پر افسانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد
چرا من جاي او باشم
همين بهتر که او خود جاي خود بنشسته
و تاب تماشاي تمام زشتکاريهاي اين مخلوق را دارد
و گر نه من بجای او چو بودم ،
يکنفس کي عادلانه سازشي
با جاهل و فرزانه مي کردم
عجب صبري خدا دارد!
عجب صبري خدا دارد!

****************************

قبر منو خیلی بزرگ بسازین….
چون یه دنیا ارزو با خودم به گور میبرم !!!

****************************

من، بر اين ابري كه اين سان
سوگوار اشك بارد زار زار
دل نمي‌سوزانم اي ياران،
كه فردا بي‌گمان
در پي اين گريه مي‌خندد بهار

****************************

دل من دير زمانی است كه می پندارد :
« دوستی » نيز گلی است ؛
مثل نيلوفر و ناز ،
ساقه ي ترد ظريفی دارد
بی گمان سنگدل است آنكه روا می دارد
جان اين ساقه نازك را
دانسته بيازارد !

****************************

هر چی هستی همون باش
هر چی نیستی نگو کاش...

****************************

همیشه دلیل شادی کسی باش
نه شریک شادی او
وهمیشه شریک غم کسی باش
نه دلیل غم او

****************************

عشق و شعور و اعتماد...
کالای بازار کساد !
سوداگران در شکل دوست
بر نارفیقان شرم باد ...

****************************

غم تنهايي
اسيرت ميكنه
تا بخوايي بجنبي
پيرت ميكنه

****************************

جواب سوالم تو باشي اگر
ز دنيا ندارم سوالي دگر
كه من
پاسخي چون تو ميخواستم

****************************

خدایا !
به خوبان عزت داده ای
به بدان ثروت
نکند ما به تماشای جهان آمده ایم!!؟

****************************

به لبخندی مرا از غم رها کن
مرا از بی کسی هایم جدا کن
اگر مردن سزای عاشقان است
برای مردنم هر شب دعا کن . . .

****************************

وحشت از عشق که نه
ترسم از فاصله هاست
وحشت از غصه که نه
ترسم از خاتمه هاست
ترس بیهوده ندارم
صحبت از خاطره هاست
صحبت از کشتن
ناخواسته عاطفه هاست
کوله باری پر از هیچ
که بر شانه ماست
گله از دست کسی نیست
مقصر دل دیوانه ماست . . .

****************************

ساقی و مطرب و می جمله مهیاست
ولی !!!
عیش بی یار مهيا نشود
یار کجاست . . . ؟

****************************

هنوز هم…
از بین کارهای دنیا…
دل بستن به دلت
بیشتر به دلم می چسبد . . .

****************************

تو را ای گل کماکان دوست دارم
به قدر ابر و باران دوست دارم
کجا باشی کجا باشم مهم نیست
تو را تا زنده هستم دوست دارم . . .

****************************

عجب رسمی ست رسم آدمیزاد
که دور افتاده را کم میکنند یاد
که دور افتاده حکم مرده دارد
که خاک مرده را کی میبرد باد . . .

****************************

سر به هوا نیستم
اما همیشه چشم به آسمان دارم
حال عجیبی ست دیدن همان آسمان
که شاید تو
دقایقی پیش به آن نگاه کرده ای . . .

****************************

درد یک پنجره را پنجره ها میفهمند
معنی کور شدن را گره ها میفهمند
سخت است بالا بروی ساده بیای پایین
قصه ی تلخ مرا سرسره ها میفهمند
یک نگاهت به من آموخت که درحرف زدن
چشم ها بیشتر از حنجره ها میفهمند . . .

****************************

به پندار تو :
جهان ام زیباست
جامه ام دیباست
دیده ام بیناست
زبانم گویاست
قفسم هم از طلاست
به این می ارزد که . . .
دلم تنهاست؟

****************************

حالـــــم را پرســــــــــيدند،
گفتم رو به راهــــــــــــم
اما نميدانند...
رو به راهي هستم،
که تــــــــو رفته اي

****************************

آنكه سامان غزل هايم از اوست
بي سرو ساماني ام را حس نكرد

****************************

چه قانون عجیبی دارد این دنیا...
یکی همچون زمستان در خودش
میمیرد از تنهایی و سرما
همه از او گریزانند...
یکی فصل بهاران میشود
زیبا و مردم در کنارش تا ابد
از عشق می خوانند...
چه قانون عجیبی دارد این دنیا...
خطا از چشم برخیزد
و یک دل,بی گناه,از عشق میمیرد...
نمی دانم چرا جز غم کسی
از آن دل تنها سراغی هم نمیگیرد؟
همه در حسرت دیدار هم مانده
چه نا زیبا
از دست می رود آرام,فرصت ها...
نمیدانند شاید این حقیقت را
که پر خواهد نمود
تنهایی مارا,سکوت مرگباری چون
جدایی ها . . .

****************************
به سرنوشت بگویید..
اسباب بازی هایت
آدمند! ! !
میشکنند ، کمی آرام تر . . .

****************************

گاه دلتنـــــــگ می شوم
دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها
حسرت ها را می شمارم
و باختن ها
وصدای شکستن را...
نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم
وکدام خواهش را نشنیدم
وبه کدام دلتنگی خندیدم
که چنین دلتنگــــــــــــــــم

****************************

بهتر است از تو متنفر شوند
به خاطر آنچه که هستی
تا آن که دوستت داشته باشند
به خاطر آنچه که نیستی

****************************

برای خیانت ،
هــــزار راه هــســــت
اما هـیــچ کــــدام
به انـــدازه تــــظـــاهـــر
به دوست داشتن
کــثـیــف نـیـســـت ...

****************************

اینجا ؛
همه ی نسل ها ؛
نسل سوخته هستند ...
فقط درصد سوختگی فرق می کند
و محــلّ سوختگی ...

****************************

کسی که نشسته است
همیشه خسته نیست …
شاید جایی برای رفتن نداشته باشد!

****************************

اشکی که به هنگام شکست می‌ریزیم
عرقی است که به هنگام تلاش نریختیم

****************************

خداوندا دستانم خالی
و دلم غرق در آرزوست
یا با قدرت بیکرانت
دستانم را توانا گردان
یا دلم را
از آرزوهای دست نیافتنی خالی کن

****************************

در سکوت دادگاه سرنوشت
عشق بر ما حکم سنگینی نوشت
گفته شد دلداده ها از هم جدا
وای بر این حکم و این قانون زشت

****************************

خیابانهای تنهایی دلی ولگرد میخواهد
و آوازم بدون تو سکوتی سرد میخواهد
برایت مرده بودم تا برایم تب کند قلبت
ولی حتی نپرسیدی دلت همدرد میخواهد؟

****************************

تو می خواستی بشی "سنگ صبورم"
تو شدی"سنگ"و من هنوز "صبورم

****************************

چه روزها که یک به یک غروب شدنیامدی!

چه بغض ها که در گلو رسوب شدنیامدی!

خلیل آتشین سخن تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی!

برای ما که خسته ایم و دلشکسته ایم نه!

برای عده ای ولی چه خوب شدنیامدی!

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام

دوباره صبح ظهر نه!غروب شد نیامدی!

****************************

بالِ مرا به سنگ شکستند و خواستند
عادت کنم به کوچکي آسمان شان..."

****************************

خدا آن حس زیباییست
که در تاریکی صحرا
زمانیکه هراس مرگ
میدزدد سکوتت را
یکی همچون نسیم دشت میگوید
کنارت هستم ای تنها…

****************************

به روز ها دل مبند
روزها به فصل كه ميرسند
رنگ عوض مي كنند.
با شب بمان
شب گر چه تاريك است
ليكن هميشه يك رنگ است

****************************

همه شب نماز خواندن،همه روز روزه رفتن
همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن
زمدینه تا به کعبه سر وپا برهنه رفتن
دو لب از برای لبیک به گفته باز کردن
شب جمعه ها نخفتن، به خدای راز گفتن
ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن
به مساجد و معابد همه اعتکاف کردن
ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن
به حضور قلب ذکر خفی و جلی گرفتن
طلب گشایش کار ز کارساز کردن
پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن
به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن
به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن
به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد
که به روی نااميدي در بسته باز کردن
شیخ بهایی

****************************

با آنکه تو را گرم کند سرد مباش
بر آنکه تو را شفا دهد درد مباش…
چیزی به جهان به ز جوانمردی نیست
رسوای زمانه باش و نامرد مباش !!

****************************

ز هوشیاران عالم هر که را دیدم، غمی دارد
دلا دیوانه شو، دیوانگی هم عالمی دارد

****************************